Nieuwsbrief 2 – September 2009
Het heeft even geduurd, maar hier is hij dan toch, de tweede nieuwsbrief van het Ambu Arctic Team. We wilden u graag op de hoogte houden van onze vorderingen middels nieuwsbrieven, maar dat is niet helemaal gelukt, daarom via deze nieuwsbrief ook een aantal foto’s van onze avonturen. Wel hebt u alles kunnen lezen op onze website en ook de kranten hebben regelmatig over ons geschreven. Om maar meteen met de deur in huis te vallen…..
We hebben onze doelstelling gehaald! De ambulance is in Suriname!
De laatste nieuwsbrief dateert van oktober 2008, ruim voor de Arctic Challenge in januari 2009. Het verslag van de Challenge heeft u kunnen volgen via de site van de Arctic Challenge en via onze site www.ambu-arctic-team.nl We hebben u via de nieuws items op de hoogte kunnen houden van onze vorderingen en ook van ons uitvallen op de voorlaatste dag. Dit was uiteraard een grote teleurstelling voor ons, maar de mogelijkheid die Mazda Winkelhorst ons bood om alsnog te finishen met een hagelnieuwe Mazda 6 maakte veel goed. Een week na onze thuiskomst is onze Mazda bij Winkelhorst teruggekeerd en nadat de auto was gerepareerd en van al z’n stickers was ontdaan hebben we toch met enige weemoed afscheid genomen.
In maart is de ambulance gekocht bij De Vries Ambulances in Hoogeveen en is daarna overgebracht naar het Graafschap College in Doetinchem. Daar hebben de leerlingen van John van Ark de auto onderhanden genomen. De ambulance is voorzien van zo goed als nieuwe banden, de remmen zijn vervangen, evenals olie en filters. Verder is de auto technisch helemaal nagekeken en is het bankje achterin de ambulance hersteld. Op 20 maart hebben we de ambulance bij Winkelhorst kunnen showen aan sponsoren en belangstellenden. De ambulance is nadien nog weer terug gegaan naar het Graafschap College voor wat laatste aanpassingen.
Medio april was de ambulance terug in Winterswijk. Bert heeft het bankje geschilderd en Erik Jan heeft bij Acertys in Nieuwegein een, door hen beschikbaar gestelde, brancard opgehaald. Verder hebben we allerlei medische artikelen bij elkaar kunnen “sprokkelen” die in de ambulance zijn gepakt. Dit waren onder andere vier zuurstoftassen met flessen en toedieningssystemen, vier emergencytassen met bloeddrukmeters, stethoscopen, uitzuigunits, mayotubes, verbandscharen, stuwbanden e.d. Verder zijn er vier dozen met infuusvloeistof, drie dozen met verbandmiddelen, een doos met uitzuig- en zuurstofkatheters, een doos spuiten, drie bloedsuikermeters, drie dozen ambulancekleding, handschoenen, twee wervelplanken, acht tassen met nekspalken en studieboeken in de ambulance gepakt. Ook is er nog een set nieuwe banden die we op het laatst van De Vries kregen in de ambulance gedrukt zodat deze echt vol zat. Daarna was het zoeken naar een verlader die de ambulance voor een redelijke prijs wilde verschepen. Nadat we alle papieren in orde hadden kon de ambulance via Sea Trade verscheept worden naar Paramaribo waar hij op 8 juni zou arriveren.
Half mei hebben we Stan en Julien Dijksteel van Libi Makandra op de hoogte gebracht van wat er allemaal aan zat te komen. Ook hebben we hen gemaild dat wij niet zouden komen omdat de bodem van onze sponsorpot in zicht was en we van het resterende bedrag nog wat kleine medische dingen wilden kopen. Zij vonden het echt niet kunnen dat wij er niet bij zouden zijn als de ambulance in Suriname zou arriveren en zij zijn dan ook aan het zoeken gegaan naar een mogelijkheid om ons toch te laten overkomen. Nu blijken de tickets vanuit Suriname veel goedkoper te zijn en zij hebben voor ons twee tickets geregeld! Zo zijn we met z’n tweeën op uitnodiging van Stan en Julien op 7 juni met de S.L.M. naar Suriname gevlogen.
We zijn tien dagen in Suriname geweest en door Stan en Julien zoveel mogelijk meegenomen en hebben op die manier veel van het land, de mensen, de cultuur en de gebruiken leren kennen.
Op dinsdagavond 9 juni zijn we langs de haven gereden en zagen we “onze” ambulance staan. Geweldig! Op vrijdag hebben we de hulpverleners van de SEH en de ambulancechauffeurs een instructie gegeven hoe zij de, voor hen nieuwe spullen moesten gebruiken. Tijdens deze sessie kwam Julien met de ambulance aan, die hij na een dag papierwerk uit de haven en langs de douane had gekregen. We hadden toen al gehoord dat wij de ambulance op 16 juni aan de minister van Volksgezondheid zouden overdragen en dat hij dit op zijn beurt aan de dr. Morris van Libi Makandra zou doen. Voor die tijd moesten alle papieren geregeld worden en zou de auto nog naar de “plakker” moeten voor de nummers en de belettering.
De volle ambulance na de aankomst bij Libi Makandra
Dinsdag 14 juni 2009 was de daadwerkelijke overdracht. Er was in het straatje van het zorgcentrum een grote tent neergezet met daarnaast de huidige en uiteraard de nieuwe ambulance. De directie van Libi Makandra had zo’n honderd uitnodigingen verstuurd en er was de nodige belangstelling vanuit de plaatselijke bevolking. Cherryl Dijksteel, de dochter van Stan en verantwoordelijk voor de S.E.H. en ambulancedienst gaf eerst een presentatie over de eerste hulp in hun district Wanica. Vervolgens hebben wij ons avontuur van de Arctic Challenge verteld en de activiteiten rondom het vergaren van sponsorgelden. Toen we over de temperaturen in Scandinavië (-20º) vertelden, was dat aanleiding voor de nodige hilariteit. Het was op dat moment al 34º. Om 11.00 uur hebben wij de ambulance overgedragen aan dhr. Wolff van het Min. van Volksgezondheid en Mevr. Molijn, Chief Nursing Officer van het Min. van Volksgezondheid. De minister zelf was verhinderd i.v.m. het uitbreken van de Mexicaanse griep.
Dhr. Wolff heeft vervolgens middels een plengoffer de ambulance een behouden toekomst gewenst. Hierbij liep hij al spuitend met de literfles Parbo bier, een djogo, om de ambulance heen waarbij vooral de wielen werden besprenkeld. Volgens de Surinaamse regels giet je het bier in je hand, drinkt daaruit en veegt het overige in je gezicht en over je hoofd. Daarna besprenkel je de ambulance om deze een offer te brengen. Na deze officiële handelingen kwamen de felicitaties en moest er, zoals men dat in Suriname gewend is, gegeten en gedronken worden.
Tussendoor hebben wij de massaal aanwezige pers te woord gestaan. Dit was voor ons niet echt nieuw, maar zoveel pers hadden wij ook nog niet meegemaakt. Vier Surinaamse televisiestations, het jeugdjournaal en onze eigen wereldomroep. Verder een aantal journalisten van Surinaamse kranten. Het was helemaal geweldig en we werden dan ook door iedereen bedankt voor wat we voor Libi Makandra, maar ook voor de Surinaamse bevolking hadden gedaan. Het voelde voor ons alsof we de hoofdprijs van de staatsloterij kwamen uitreiken.
Vanaf het eerste begin was het voor ons een onvergetelijke project waarbij we maar moesten afwachten of we zaken als inschrijving, auto en overige kosten voor de Arctic Challenge rond zouden krijgen. Ruim anderhalf jaar zijn we bezig geweest met als uiteindelijk doel de ambulance voor Libi Makandra. Dat het allemaal zo geweldig heeft mogen uitpakken is niet alleen te danken aan onze eigen inzet, maar ook aan alle sponsoren, donateurs, familie en vrienden die ons op vele manieren gesteund hebben. We hadden vooraf een begroting gemaakt voor de ambulance inclusief de verscheping en materiaal van € 12.000,- die aardig uitgekomen is. We hebben totaal ongeveer € 13.500,- aan sponsorgelden en giften binnen gehaald en op dit moment staat er nog een klein bedrag op de speciale Ambu Arctic Team rekening. We willen dit bedrag gebruiken om nog wat kleine spullen te kopen en die naar Libi Makandra te versturen.
Iedereen bedankt! Groet, Bert Reerink en Erik Jan Zomer.
Telefoon:
Bert Reerink 06-51600076
Erik Jan Zomer 06-20743024
Postadres:
Ambu Arctic Team
Eelinkstraat 48
7101 JL Winterswijk
Bank: SNS
91.80.09.847 t.n.v. Ambu Arctic Team te Winterswijk
Achter de hekken van de Surinaamse douane bij de haven van Paramaribo.
De volle ambulance na de aankomst bij Libi Makandra.
Overhandiging van de sleutels en de Djongo voor het plengoffer.
We hebben ruim een uur lang alle aanwezige pers te woord gestaan.